فقط به يكى از دهانه‌هاى رحم داخل شود ، زن به يك فرزند آبستن مىشود ، و اگر در دو دهانه داخل شود ، زن آبستن به دو فرزند مىشود ، و اگر در سه دهانه وارد شود ، زن به سه فرزند آبستن مىشود و اگر به چهار دهانه وارد شود ، زن به چهار فرزند آبستن مىشود و جز اين چيزى نيست . اكنون من آن فرزند را به تو ملحق مىكنم . آن‌گاه زنان قابله شرمگاهش را شكافتند ، پسرى بيرون آوردند و زنده ماند . دستهء ديگرى از روايت‌ها كه بر مقصود ما دلالت دارد و بچّه را به صاحب آب ملحق مىداند ، روايت‌هاى باب « أقل حمل » است : عن جميل بن صالح ، عن بعض أصحابنا ، عن أحدهما في المرأة تزوّج عن عدّتها ، قال : يفرّق بينهما و تعتدّ عدّة واحدة منهما ، فان جاءت بولد لستّة أشهر أو أكثر فهو للأخير ، و إن جاءت بولد لأقلّ من ستّة أشهر فهو للأوّل ؛ « 1 » از امام باقر يا صادق عليهما السّلام دربارهء زنى سؤال شد كه در دوران عدّه با شخصى ازدواج كرده ، امام فرموده : بايد از هم جدا شوند ، و زن براى هر دو شوهر [ شوهر اوّل و دوم ] يك عدّه نگه دارد . اگر پس از 6 ماه يا بيشتر از آن فرزندى آورد ، از شوهر اخير است ، و اگر در كمتر از شش ماه فرزندى آورد ، از شوهر اوّل است . دستهء ديگرى كه بر مقصود دلالت دارد ، روايت‌هايى است كه حكمت عدّه را ذكر مىكند . شهيد ثانى ( 965 ه . ق ) در مسالك الأفهام فرموده است : إنّ العدّة اسم لمدّة معدودة تتربّص فيها المرأة لمعرفة براءة رحمها ، أو للتعبد ، أو للتنجح على الزوج ، و شرع صيانة للأنساب ، و تحصينا لها عن الاختلاط ؛ « 2 » عدّه ، اسم همان مدّت محدود است كه زن بايد خود را براى شناسايى رحمش نگه دارد ، يا تعبدا اين كار را بكند ، يا به جهت دلسوزى بر شوهر . شارع مقدس آن را تشريع كرد براى حفظ نسب‌ها و حفظ رحم از اختلاط آب‌هاى مردان . در روايت صحيحى از عبد الله بن سنان چنين نقل شده است :

--> ( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 15 ، ص 118 . ( 2 ) . مسالك الأفهام ، ج 9 ، ص 213 ؛ نهاية المرام ، ج 2 ، ص 76 .